IYR Krishna Rao

There's something unique about the monsoon in the Indian subcontinent. It does not respect National boundaries. When it pours pours across the subcontinent and  when it fails it fails creating a drought  like situation across the subcontinent. Though sometimes it fails in some parts and is active in some other parts of the subcontinent but most likely its effects are  uniform across the subcontinent in greater number of years. This year the monsoon decided to pour and it's pouring cats and dogs across the subcontinent bringing in its aftermath flooding, dengue ,malaria. Even after 70 years of independence the flooding is common on both sides of the border.if the  Municipal administration department is efficient you may wade through knee deep water if not waist  deep water. The mosquito same way as monsoon does not respect the national boundaries. prevalence of monsoon related diseases are equally deadly on both sides of the border. The flies, unhygienic an...

Jawaharlal Nehru, the idealist that he was, wanted an Asian axis with India and China together. He wanted these two great ancient civilisations to come together to play a major role in the global arena. The realistic Chinese leadership never had such illusions and in the 1950s concentrated only in annexing Tibet and Aksai Chin area in the 1962 Indo-China war which provided them the strategic link between Tibet and Xinjiang province.  The action of China in '50s and early '60s proved what matters to nations is the strategic interest but not shared values and histories and cultural affinity. China has grown from strength to strength from then onwards in terms of the size of its economy. An economy which was of the size of US $ 60,000 million in 1960s, today is around US $ 14 trillion. Also Read - Climate change stripping Ladakh of its very identity   During the same period Indian economy has grown from US $ 37000 million to US $ 2.6 trillion. We are in terms of shee...

14. చైనా ఘోస్ట్ నగరాలు - నేర్చుకోవలసిన పాఠాలు చైనా ఎంత వేగంగా నగరాలు నిర్మించిందంటే, జనం వాటిలోకి తరలిరావడానికి సమయం చాల లేదు. డిమాండు ననుసరించి పట్టణ ప్రాంతాలను క్రమంగా విస్తరించడానికి బదులు, చైనా పూర్తిగా కొత్తనగరాలను అన్నిటినీ ఒక్కసారిగా నిర్మించాలని తలపెట్టిందని ఆండ్రూ టరంటోలా తన వ్యాసంలో రాశాడు. ఇందులో ఒక లాభం ఉంది సెంట్రల్ ప్లానింగ్, సమగ్ర పట్టణ ప్రణాళికలకు అవకాశం ఏర్పడుతుంది. కాని మొత్తం ప్రాజెక్టే ప్రమాదంలో పడింది, ఎందుకంటే జనం ఆ నగరాలకు తరలడానికి ఇష్టపడలేదు. మొక్కజొన్న పొలాలలో నిర్మించిన న్యూ సౌత్ చైనా మాల్, దాన్ని ప్రారంభించిన దశాబ్దం తర్వాత కూడా 99% జనావాస రహితంగానే ఉండిపోయింది. దీన్ని 2005 లో 8,92,000 చదరపు మీటర్ల బిల్డప్ ఏరియాలో నిర్మించారు. తియాందు చెంగ్ హాంగ్ ఝాన్‌లో కొత్తగా నిర్మించిన తియాందు చెంగ్ నగరంలో జనమే లేరు. ఈ నగరంలో ఐఫెల్ టవర్‌కి ప్రతిరూపం ఉండడం విశేషం. 2003 లో సెంట్రల్ మంగోలియాలో ఉత్తర చైనా దుబాయిగా పిలిచే కాంగ్ బాషి రియల్ ఎస్టేట్ స్పెక్యులేషన్‌కు బలిపశువయింది. రియల్ ఎస్టేట్ స్పెక్యులేటర్లు ఈ నగరంలో చేరి సముచితమైన మార్కెట్ ధరలకంటే చాలా అధికం...